医简介少林药局始建于金元时代（约公元1217年），距今近八百年之久。福裕大和尚住持少林寺期间，倡导"主伤科兼修内科、儿科，医众僧兼俗疾，方为普渡众生 ”的僧医方针，使少林医药学获得了长足的发展。明代，少林寺进一步健全的医疗机构和医事制度，并开设寺医学堂，培养专科僧医。当代盛世，在释永信方丈的领 导下，2004年重新恢复了少林药局。日前，少林药局正与海内外各医学研究机构及制药企业取得广泛联系，以期为人类的健康事业作出。
Η μεγαλύτερης διαρκείας καταγεγραμμένη χρήση βοτάνων εντοπίζεται στον Κινέζικο πολιτισμό. Πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη βοτάνων είχαν ήδη καταγραφεί το 1.000 π.Χ. Η Κινέζικη ιατρική εξελίχθηκε δημιουργώντας διάφορους κλάδους, όπως η θεραπεία ασθενειών, διαιτητική αλλά και κτηνιατρική θεραπεία. Τον 14 αιώνα, το περίφημο βιβλίο Που Τσι Φανγκ 普濟方 (Pu Ji Fang) "Φαρμακευτικές συνταγές για τις Μάζες" περιείχε 61.739 συνταγές με βότανα!
Ο ναός Σαολίν από την δημιουργία του, έγινε μια "αποθήκη" η οποία περιείχε ένα θησαυρό γνώσης πάνω στον τομέα των βοτάνων και την χρήση τους ταξινομώντας τα σε: τονωτικά, βάλσαμα, παυσίπονα, αναζωογονητικά και ενεργειακά για μάχη και θεραπεία. Η ευρύτατα αναπτυγμένη ιατρική παράδοση του ναού Σαολίν, έχει την βάση της στις αποκαλυπτικές διδασκαλίες του ιαματικού Βούδα Γιαοσίφου 药师佛 (Yao Shi Fo). Αυτός καλείται για να περιποιηθεί τους αρρώστους.
Στην αίθουσα Τασουνμπαοντιέν 大雄宝殿 (Da Xiong Bao Dian) "Η κύρια αίθουσα", διαφυλάσσονται τα αγάλματα της τριάδας του Βούδα, Σακιαμούνι ή στην κινεζική Σι Τσιά Μου Νι 释迦牟尼佛 (Shi Jia Mu Ni Fo), Αμιτάμπα ή Α Μι Τουό Φο 阿弥陀佛 (A Mi Tuo Fo) και Μπάισατζιαγκούρα ή Γιάο Σι Φου 药师佛 (Yao Shi Fo).
Είναι γνωστό από τα ιστορικά βιβλία ότι ο ναός Σάο Λιν κάηκε τρεις φορές κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Η τελευταία φορά συνέβη το 17 έτος της Κινέζικης δημοκρατίας, το 1928. Για παραπάνω από 40 ημέρες, όλα τα κεντρικά κτίρια και αίθουσες του μοναστηριού καιγόντουσαν, φέρνοντας έτσι την ολική καταστροφή στο ναό. Αναρίθμητα ιστορικά χειροτεχνήματα και μεγάλο μέγεθος κειμένων και χειρογράφων σχετικών με τις πολεμικές τέχνες του μοναστηριού και τις ιατρικές μεθόδους επίσης καταστράφηκαν.
Κάτι το οποίο λίγοι γνωρίζουν είναι ότι μερικά από τα κλασσικά βιβλία των Σάο Λιν διασώθηκαν χάρη στις προσπάθειες ενός νεαρού μοναχού Σάο Λιν. Υπήρξε ένας μοναχός, ο οποίος απεβίωσε στις 22 Μαρτίου το 1981, με το όνομα Σι Γιούνγκ Σιάνγκ 释永祥 (Shi Yong Xiang 1913 - 1987). Ο Γιούνγκ Σιάνγκ ήταν ένας νεαρός μοναχός, ο οποίος ζούσε στο ναό Σαολίν πριν από το ολοκαύτωμα του 1928. Εξασκούνταν στο Γου Κουνγκ 武功 (Wu Gong) "Πολεμικό Κουνγκ Φου" και παράλληλα μελετούσε τα αρχαία κείμενα των Σάο Λιν. Ο Γιούνγκ Σιάνγκ περνούσε κάποιο από τον χρόνο του αντιγράφοντας αρχαία έγγραφα. Μέχρι τη στιγμή όπου ο ναός κάηκε, είχε ήδη αντιγράψει αρκετά από αυτά. Τα είχε κρυμμένα στον κοιτώνα του, μέσα στο ναό Σάο Λιν. Όταν έγινε η επίθεση στο ναό, ο μοναχός Γιούνγκ Σιάνγκ πήρε τα αντίγραφα των κειμένων που είχε φτιάξει και διέφυγε. Αργότερα, μερικά από τα κείμενα που αφορούσαν τις πολεμικές τέχνες του ναού δόθηκαν στους αδελφούς μοναχούς, Σι Σου Σι 释素喜 (Shi Su Xi 1923 - 2006) και Σι Σου Γιουίν 释素云 (Shi Su Yun 1923 - 1999) οι οποίοι επίσης είχαν διαφύγει. Με αυτό τον τρόπο, τα αρχαία κείμενα είχαν ουσιωδώς επιβιώσει.
Ο Γιούνγκ Σιάνγκ επέστρεψε στο μοναστήρι το έτος 1980, όπως και πολλοί άλλοι μοναχοί, αλλά ήταν ήδη πολύ μεγάλος και με κλονισμένη υγεία. Παρέδωσε τα υπόλοιπα αντίγραφα των κειμένων που αφορούσαν την αρχαία ιατρική των Σάο Λιν, στον αναπληρωτή ηγούμενο του μοναστηριού, Σι Ντε Τσαν 释德禅 (Shi De Chan 1907 - 1993).
Ο μοναχός Ντε Τσαν, ήταν άριστος γνώστης της βουδιστικής ιατρικής και της θεραπείας ασθενειών που προκλήθηκαν από τραύματα ή χτυπήματα. Εφάρμοζε την ιατρική στο μοναστήρι Σάο Λιν για 60 χρόνια, συλλέγοντας βότανα από τα βουνά και φτιάχνοντας χάπια, ελιξίρια, σκόνες, πάστες και υγρά εντριβής με την βοήθεια των δασκάλων Σι Σου Γιουίν 释素云 (Shi Su Yun 1913 - 1999), Σι Σινγκ Τσενγκ 释行正 (Shi Xing Zheng 1914 - 1987), Σι Σου Σι 释素喜 (Shi Su Xi 1923 - 2006) και Σι Ντε Τσιάν 释德虔 (Shi De Qian 1943 - 2008). Ο δάσκαλος Ντε Τσιάν, μαθητής του Σι Σου Σι, αποτέλεσε τον πρώτο σπουδαστή μετά την καταστροφή του ναού. Πέρασε αρκετά έτη ελέγχοντας, ταξινομώντας και μεταφράζοντας αρκετά βιβλία.
Ένα από τα πιο διάσημα βιβλία του είναι το "Μυστικές συνταγές των Σάο Λιν για την θεραπεία εξωτερικών τραυμάτων" που εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Κίνα το 1986. Ο ηγούμενος Ντε Τσαν και οι βοηθοί του είχαν μεταφέρει προφορικώς το αρχικό κείμενο στον μοναχό Ντε Τσιάν σε μια περίοδο άνω των τριών ετών
Αυτό το βιβλίο αποτελεί μέρος της μοναστικής ιατρικής γενεαλογίας των Σάο Λιν. Ασχολείται αρχικά με την θεραπεία τραυματισμών, όπως αρμόζει άλλωστε σε ένα μοναστήρι το οποίο ειδικεύεται στην εξάσκηση των πολεμικών τεχνών.
Υπάρχουν αναρίθμητες συνταγές για επείγουσες ανάγκες, συνταγές που σταματούν την αιμορραγία, θεραπείες για μελανιές, μώλωπες και τραυματισμούς. Επίσης τονωτικά κρασιά, έμπλαστρα από βότανα, όπως και συνταγές για τις επιπτώσεις της προμελετημένης επίθεσης στα σημεία βελονισμού. Τέλος υπάρχουν συνταγές που ωφελούν ενεργειακά τους ασκούμενους στις πολεμικές τέχνες.
Λόγω του περιεχομένου του βιβλίου, είναι πιθανότατα περισσότερο ιστορικού ενδιαφέροντος, εκτός και αν οι ασκούμενοι ειδικεύονται στην θεραπεία τραυματισμών ή στις πολεμικές τέχνες.