武僧团的前身是少林寺僧兵。关于少林寺僧兵 起源，一般都认为起源于唐初十三棍僧救唐王有功，唐王颁诏允许少林寺常备僧兵。到了宋代，传说宋太祖曾来少林寺，还调遣各路诸将轮驻少林，一来授艺于僧 兵，二来取少林武术之长。元朝少林寺方丈福裕被皇帝任为国师，他倡导武术，支持僧兵练武。明代是少林寺僧兵规模最大的时期，少林寺僧兵应诏抗倭立功的就有 500多名，寺院常备僧兵达到千人以上。清代少林寺有反清复明之嫌，朝廷多次降旨，禁止习武，少林僧兵作为一种制度，就逐渐衰落了。喜欢习武的武僧，只能 自己偷偷练习。民国期间，少林寺武术尚有复苏之势，蒋介石游少林寺时，也看了武僧的武术表演，颇为惊叹。 新中国成立以来，特别是十一届三中全会以后，党和政府的宗教政策得到全面的贯彻落实，传统的体育运动都相继得到恢复和发展。为了继承和发扬传统的少 林武术的满足社会上对少林武术的要求，少林寺1979年成立了少林武术队。1989年少林武术队正式更名为少林寺武僧团，仿照历史上僧兵体制，职能变为通 过表演少林武术，达到弘扬祖国传统武术文化，宣传少林禅宗正法的目的。
Η καταγωγή
Σήμερα σε όλο τον κόσμο, ο πολιτισμός των Σάο Λιν διαδίδεται κατά βάση από τους Γου Σανγκ 武僧 (Wu Seng) "Μάχιμοι μοναχοί". Οι μοναχοί χρησιμοποιούν ως μέσο τις πολεμικές ικανότητές τους, για να διαδώσουν την παράδοση Σαολίν. Είναι μια τάξη μοναχών, την οποία συνήθως συναντούν οι επισκέπτες στο ναό αλλά και άνθρωποι από όλο τον κόσμο ως μαθητές στις σχολές τους.
Η παράδοση των μάχιμων μοναχών, δεν αποτελούσε πάντα μέρος της παράδοσης του ναού Σάο Λιν. Η αναβίωσή της έγινε προσφάτως αλλά η καταγωγή των μάχιμων μοναχών είναι στην πραγματικότητα πολύ παλιά.
Δυναστεία Τανγκ
Οι πρόγονοι των μάχιμων μοναχών ήταν οι Σανγκ Μπιν 僧兵 (Seng Βing) "Στρατιώτες μοναχοί". Η καταγωγή τους εντοπίζεται στη δυναστεία Τανγκ 唐朝 (Tang 618 - 907 μ.Χ.) με τον δεύτερο αυτοκράτορα Λι Σι Μιν 李世民 (Li Shi Min 599 - 649).
Ο πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Τανγκ, o Λι Γιουάν 李渊 (Li Yuan 566 - 635), ζήτησε την βοήθεια του ναού Σάο Λιν στην καταστολή της εξέγερσης στην οποία ηγούνταν ο Γανγκ Σι Τσουνγκ 王世充 (Wang Si Chong). Ο ηγούμενος του μοναστηριού Τσου Τσάο 志操 (Zhi Cao) και οι υπόλοιποι δώδεκα κονταροφόροι μοναχοί έσωσαν τον γιο του αυτοκράτορα τον Λι Σι Μιν και συνέλαβαν τον Γανγκ Σι Τσουνγκ, τρέποντας σε φυγή τον στρατό του.
Μέσα στο μοναστήρι Σάο Λιν, υπάρχει μια λίθινη επιγραφή που έχει χαραχτεί από τον δεύτερο αυτοκράτορα της δυναστείας, Λι Σι Μιν. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης στις υπηρεσίες των μοναχών, ο Λι Σι Μιν, δώρισε γη στο ναό και χορήγησε επίσημη άδεια εκπαίδευσης ομάδας 500 στρατιωτών μοναχών, οι οποίοι θα προστάτευαν το ναό και θα υπηρετούσαν τη δυναστεία όταν θα παρίστατο ανάγκη. Οι μοναχοί αυτοί ονομάστηκαν Σανγκ Μπιν "Στρατιώτες μοναχοί". Είχαν δοθεί από τον αυτοκράτορα εντάλματα, τα οποία δεν υποχρέωναν τους μάχιμους μοναχούς σε όλους τους μοναστικούς κανόνες που είχαν οι υπόλοιποι μοναχοί. Ήταν το ξεκίνημα μιας παράδοσης και μιας νέας τάξης μοναχών, μοναδικής κληρονομιάς του ναού Σάο Λιν.
Δυναστείες Σουνγκ, Γιουάν, Μινγκ και Τσινγκ
Οι πολεμικές τέχνες Σάο Λιν, άρχισαν να αναπτύσσονται περισσότερο κατά τη διάρκεια της δυναστείας Σουνγκ 宋朝 (Song 960 - 1279), με τη βοήθεια του αυτοκράτορα Τσάο Κουάνγκ Γιν 赵匡胤 (Zhao Kuang Yin) που είχε μαθητεύσει στο ναό Σάο Λιν και των στρατηγών του, οι οποίοι πρόσθεσαν τις γνώσεις τους στην ύλη του συστήματος Σάο Λιν.
Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Γιουάν 元朝 (Yuan 1260 - 1368) ο πατριάρχης του βουδισμού Τσαν, Σουέ Τινγκ Φου Γιού 雪庭福裕 (Xue Ting Fu Υu 1203 - 1275), συνείσφερε κατά πολύ στο σύστημα των πολεμικών τεχνών Σάο Λιν. Τρείς φορές μέσα σε τρία χρόνια, προσκάλεσε σημαντικούς δάσκαλους από όλη την επαρχία Χο Ναν, να μοιραστούν τις γνώσεις τους με τους στρατιώτες μοναχούς στο ναό Σάο Λιν. Οι ιερείς κατέγραψαν τις μορφές και τις τεχνικές σε μία σειρά βιβλίων που φυλάχτηκαν στην βιβλιοθήκη του ναού.
Η δυναστεία Μινγκ 明朝 (Ming 1368 - 1644) ήταν η μεγαλύτερη περίοδος ανάπτυξης, στην οποία 500 στρατιώτες μοναχοί βοήθησαν τον αυτοκράτορα στην προστασία της Κίνας ενάντια στους Ιάπωνες πειρατές και πλέον των 1000 υπηρετούσαν στις δυνάμεις του ναού Σάο Λιν. Στη σύγχρονη εποχή στο ξεκίνημα της δημοκρατίας Κίνας, οι μοναχοί των πολεμικών τεχνών Σάο Λιν άρχισαν να ανασυγκροτούνται και πάλι ως ομάδα.
Στη διάρκεια της δυναστείας Τσινγκ 清朝 (Qing 1644 - 1911) η αυτοκρατορική αυλή, έκδιδε εντάλματα τα οποία απαγόρευαν την εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες σε όλη τη χώρα. Η ομάδα των στρατιωτών μοναχών άρχισε σταδιακά να μειώνεται και όσοι από αυτούς παρέμειναν έπρεπε να εξασκούνται κρυφά
Στην διάρκεια της Δημοκρατία Κίνας 中华民国 (1911 - 1949), ο ηγούμενος Σι Χανγκ Λιν 释恒林 (Shi Heng Lin 1865 - 1923) ηγήθηκε ενός μικρού στρατεύματος μοναχών. Αντιμετώπιζαν τις συμμορίες των ληστών στα τοπικά περίχωρα, αλλά δεν ήταν αρκετοί για να υπερασπιστούν την επίθεση και τον εμπρησμό του ναού από τον πολέμαρχο Σου Γιόου Σαν 石友三 (Shi You San) το 1928.
Το έτος 1979 αναβίωσε η παράδοση των μάχιμων μοναχών Σάο Λιν και ο ναός δημιούργησε μια ομάδα πολεμικών τεχνών, ώστε να γίνει η "ομάδα διάδοσης". Παραστάσεις Σάο Λιν δημιουργήθηκαν για να αναδείξουν τον πολιτισμό των Σάο Λιν και να διαδώσουν το Τσαν. Το έτος 1989 τροποποιήθηκε η ονομασία σε "Σύνταγμα του μοναστηριού των μάχιμων μοναχών Σάο Λιν".
Ένα πολύ γνωστό ρητό για το ναό Σάο Λιν λέει: Τσουάν Γι Σι Μινγκ, Σι Γι Γου Σιέν 拳以寺名,寺以武 (Quan Yi Si Ming, Si Yi Wu Xian), το οποίο σημαίνει: "Το Κουνγκ Φου πήρε το όνομά του από τον ναό και ο ναός πήρε την υπεροχή του από το Κουνγκ Φου"